Gece Sesleri

Gece Sesleri uzun süredir rafımda duran ve okunmak için sırasını bekleyen bir romandı. Fakat bu kadar beklediğime ve aklımı kurcalamasına değecek bir kitap olmadığı kanısındayım. Kitabın ilerleyişi ve dili sürükleyici olmasına rağmen sonunda geldiği nokta okuyucuyu tatmin etmeye yetecek kadar iyi değildi bana kalırsa. Sanki bir cümlenin ortasında kesilmesi gibi son buluyor kitap.

Öykü, temelini anne-kız ilişkilerinden ve Anadolu’nun yeniliklere kapalı, geleneklere bağlı aile yaşamından alıyor. Hikaye en başta kapalı bir kutu gibi geliyor önünüze ve siz bunu ancak kitabı yarılamaya yakın fark ediyorsunuz. Sayfaları çevirdikçe Egeli geniş bir ailenin iç içe geçmiş sırlar perdesi aralanıyor ve olay akışı gittikçe şaşırtıcı bir hâl almaya başlıyor.

Aslında Gece Sesleri’nde Ayşe Kulin’in, eski Anadolu’ya olan bakışını takdir ettim çünkü konuyu, lafı dolandırmadan, net bir yaklaşımla ele alıyor. Malzemeyi veriyor ve yorumu okuyucuya bırakıyor. Kitapta bazı bölümler günümüzde geçiyor bazı  bölümlerse hikayeyi tamamlamak amacıyla geçmişe, o eski Anadolu ailelerinden birine dönüyor. Karmaşık ve bozuk ilişkilerin sarmaladığı bu ailenin fertleri aslında bence özenle hayal edilmiş ve her biri  o dönemin farklı yönlerini sembolize ediyorlar. Şunu de söylemeden geçemeyeceğim; kitap aynı zamanda geçmişte Türk toplumunun göğüs gerdiği bazı zamanları da dile getiriyor ki benim okumaktan en keyif aldığım yer o sayfalar oldu.

Bir cevap yazın